|
Koloniale geschiedenis
|
|
|
|
Thema's > Koloniale Geschiedenis Na de revolutie van 1830 leefde in sommige kringen de idee dat de jonge Belgische staat koloniën nodig had om verzekerde afzetgebieden voor zijn industriële productie te verwerven. Ofschoon zij maar weinig bijval genoot bij politici en handelaars, kreeg zij de steun van koning Leopold I, die uit eigen middelen reizen en ondernemingen financierde, die echter op een mislukking uitliepen. Leopold I ondernam - zonder steun van de Belgische regering - vijftig pogingen om een kolonie te verwerven, allemaal tevergeefs. Ook koning Leopold II toonde zich een vurig voorstander van de expansie in het buitenland. De tochten van Livingstone en Stanley vestigden ca. 1875 zijn aandacht op Centraal-Afrika. In 1876 riep hij een internationale conferentie van geografen en deskundigen bijeen, waarop werd besloten de Association Internationale Africaine op te richten, waar echter geen van de deelnemende landen bereid was veel geld in te steken. Daarop nam Leopold in 1877 Stanley, die een expeditie naar de Congorivier zou ondernemen, in dienst. Hij stelde een Comité d'Études du Haut-Congo samen, dat de onderneming zou financieren en in 1882 werd vervangen door de Association Internationale du Congo. Intussen had Stanley met meer dan 450 stamhoofden overeenkomsten gesloten, waarbij dezen de soevereiniteit over hun gebieden aan de Association afstonden. De Association werd door de Akte van Berlijn (febr. 1885) als een soevereine staat erkend. In april 1885 verleende het Belgisch parlement aan Leopold de (grondwettelijk vereiste) toestemming om als staatshoofd van de Onafhankelijke Kongostaat (opgericht bij het Decreet van 29 mei 1885) op te treden. Niet zonder moeilijkheden verkreeg de koning in de daaropvolgende jaren ook financiële steun van het parlement. In 1890 begon hij met de strijd tegen de Arabische slavendrijvers, wat tevens leidde tot de verdere verovering van het Kongogebied. In 1890 stonden de Kamers een nieuwe lening toe, op voorwaarde dat België de Kongostaat na tien jaar kon overnemen, indien het dan aan de terugbetaling van de lening verzaakte. Anderzijds trachtte Leopold, tegen de Akte van Berlijn (die de vrijhandel oplegde) in, de rubber- en ivoorexploitatie te monopoliseren. De protesten hiertegen leidden tot de verdeling van het gebied (1892) in een kroondomein (voorbehouden aan de Kongostaat), een vrijhandelszone en een voor handel gesloten gebied. De geplande overname van de Kongostaat door België (1901) ging wegens het verzet van Leopold niet door. Intussen riep het in Kongo gevoerde beleid steeds meer weerstand op, zowel in als buiten België. De koning richtte in 1904 een internationale
onderzoekscommissie op, die de aangeklaagde tekorten en misbruiken bevestigde.
De overname was niet langer uit te stellen en op 3 juni 1906 liet Leopold weten
dat hij tot soevereiniteitsoverdracht bereid was, mits het behoud van het
kroondomein. Op 28 nov. 1907 ondertekende hij de akte van afstand en op 15 nov.
1908 werd de Kongostaat (als Belgisch-Congo) een kolonie van België. De
aanspraken op het kroondomein werden na Leopolds dood (17 dec. 1909) ongedaan
gemaakt. |
|
|
|
Unless explicitly specified
otherwise, this page and all other pages at this site are Copyright
© 2004-2012 by
Verasec.
Use of text, images, layout, format, look, or feel of these pages,
without the written permission of the copyright holder, except as
specified in the
Copyright Notice,
is strictly prohibited.
All Rights Reserved, Verasec.
Op
Vakantieland België vindt u uitgebreide informatie over België,
het kopen of huren van een huis in België, maar ook links naar
campings in België en vakantiehuisjes in België. Steun ons en
boek uw hotels en vakantiehuisjes in België via "Vakantieland
België".
|
